BESTECİ

Ludwig van Beethoven Kimdir?

Son Güncelleme 7 ay önce

Alman Besteci – Müzisyen

Doğum           : 1770

Ölüm              : 1827

Bestecinin, Mechelen’de doğan dedesi Ludwig (1712-1773), 1733’te Bonn’a yerleşti ve seçici prensin Capella’sında yöneticilik yaptı. Bestecinin, Prenslik Capella’sında tenor olan babası JOHANN (1740 ? -1792) ise, 1767’de Maria Magdalena Keverich ile (öl. 1787) evlendi, yedi çocukları oldu. Bunlardan yalnız üçü yaşadı.

BeethovenChristian Neefe ile çalıştı, onun sayesinde J. Sebastian Bach‘ ın müziğini tanıdı. 1782’de org dersleri almaya başladı. Basılı ilk yapıtı 1782’de çıktı,

1783’te 3 sonat yzdı, bunları 1785’te bestelediği piyanolu 3 dörtlü izledi. 1787’ de, kısa bir süre Viyana’da kaldı ve Mozart ile tanıştı. 1789’da Bonn Üniversitesi’ne yazıldı, özellikle Breuning ailesiyle kurduğu ilişki, yetişmesinde önemli oldu.

Kasım 1792’de, Haydn‘dan ders almak amacıyla Viyana’ya gitti, bir daha da bu kentten ayrılmadı. Bir yıl Haydn‘dan ders aldı, J. Schenk’in, daha sonra da G. Albrechtsberger ve A. Salieri‘nin yanında öğrenimini sürdürdü. Besteci ve virtüöz bir piyanocu olarak, adı seçkin çevrelerde hemen duyuldu. 1796’da, bir turne sırasında, Nürnberg, Prag, Dresden ve Berlin’e gitti. Bunun dışında Viyana’dan seyrek olarak ayrıldı. 1802’de sağırlaşmaya başlaması (insanlardan kaçışının bir nedeni de budur) besteciyi bunalıma düşürdü. İki mutsuz aşk, özellikle de, bir süre nişanlı kaldığı Theresa von Brunswick‘e olan aşkı, Beethoven‘i çok sarstı, hatta intihar etmeyi düşündü, Ölümünden sonra bulunan Heiligenstadt Vasiyetnamesi’nde, yaşamının bu döneminden söz eder.

Beethoven Avrupa’daki siyasal olaylarla yakından ilgilendi. Fransız Devrimi’nin getirdiği özgürlük ve adalet düşüncelerini coşkuyla karşıladı ve bunları müziğinde dile getirdi (Eroica senfonisi; “İmparator” adıyla anılan 5 numaralı piyano konçertosu). Bestecinin son yılları, vasiliğini üstlendiği yeğeni Karl‘ın neden olduğu sıkıntılar ve düş kırıklıklarıyla birlikte tümüyle sağır oluşu yüzünden üzüntü içinde geçti. Birey ve sanatçı olarak karşılaştığı güçlük lere karşın, çok büyük bir başarı ve ün kazandı, Brunswick ailesi, arşidük Rudolf (daha sonra Olmütz başpiskoposu oldu), prens Lichnowsky, kemancı Schuppanzigh gibi sadık koruyucuları ve dostları, daha sonra bestecinin biyografisini yazan Schindler gibi hayranları oldu. Duygusal yaşamı, özellikle ”Ölümsüz Sevgili’ye mektubu yazdığı dönemde yoğunlaştı,

1852’de W. de Lenz’in, bestecinin yapıtlarını incelerken öne sürdüğü, üç yaratıcılık döneminden söz eden görüş, yerinde olmakla birlikte, bunu daha da belirginleştirmek gerekir. İlk dönemde (1804’e kadar uzanır) daha çok Haydn ve Mozart‘ın, ayrıca Clementi gibi bugün unutulmuş bestecilerin etkisi sezilir; ancak Beethoven’da, kişiliğini bütün yönleriyle ve güçlü bir biçimde ortaya koymaktan geri kalmaz (“patetik” sonat, 1. Senfoni). ikinci dönemde düşünce gücü yoğunlaşır çoğu kez yapıtların boyutları büyür (Eroica senfonisi, Waldstein ya da Appassionata sonatları). Beethoven‘in en çok tanınan yapıtları bu dönemde bestelenmiştir (5, 6, 7 ve 8 numaralı senfoniler, Fidelio operası, 4 ve 5 numaralı piyano konçertoları keman konçertosu). 1819’da bestelenen Hammerklavier (Op. 106) sonatıyla son dönem başlar. Bu dönemde biçim genellikle daha özgürdür (piyano için son üç sonat, yaylı çalgılar için son dörtlüler) ve anlatımdaki atılganlık pek çok çağdaşını şaşırtacak ölçüdedir (Mişsa Solemnıs 1823; Diabelli çeşitlemeleri, 1823; 9 Senfoni, 1824).

Beethoven’in son yapıtlarında bile klasik anlayışın izleri vardır: besteci geleneksel kalıpları kullanır ve XVIII. yy.’ın üslubundan, yani J S. Bach ve Hândel‘den yararlanır. Ama ideoloji düzeyinde, Fransız Devrimi’nden kaynaklanan liberalizmin etkisindedir, bu da onu, aristokrat yapılara uymayan tablolar çizerek, “tüm insanlığa” seslenmeye yöneltir. Müziğindeki bu boyut, bestecinin sağırlığından gelen içedönüklüğüne de, içe yönelik düşünme eğilimine de ters düşmez. Bu bakımdan, Beethoven, romantik alman okulunun, özellikle de Schumann‘ın öncüsüdür.

Beethoven Diğer Eserleri

Pek çok lied, arya, koro ve kanon (1782-1826). An die Ferne Celiebte (Uzaktaki sevgiliye) adlı melodi dizisi (1816). Kantatlar: İmparator Joseph II’ nin ölümü üzerine (1790). Oratoryo: Christus am Ölberge (İsa zeytin dağında, 1803). Missa’lar: do majör missa (1807); re majör Missa Solemnis (1823). Piyano, koro ve orkestra için fantezi (1808).

Piyano: opus numaralı 32 sonat (1795-1882), bunlardan 23’ü 1805’ten önce bestelenmiştir; çeşitlemeler (Diabelli’nin bir valsi üzerine 33 çeşitleme [1823] de bunlar arasındadır). Oda müziği: piyano ve keman için 10 sonat (1798-1812) [bunların dokuzuncusu Kreutzer Sonat’tır] piyano, keman ve çello için 7 üçlü (1794-1811) [bunlardan yedincisi Arşidük üçlüsü’dür]; yaylı çalgılar için 4 üçlü (1792-1798); piyano ve yaylı çalgılar için 3 dörtlü (1785); yaylı çalgılar için 17 dörtlü (bunların altısı opus 18 [1800], üçü opus 59 [1806], opus 74 [1809], opus 95 [1810], opus 127, 132, 130, 131 ve 135 [1825-261); Büyük füg (1825); opus 29 yaylı çalgılar için beşli (1801); klarinet, korno, fagot, keman, çello ve kontrabas için yedili (1800) vd. Senfonik müzik: piyano için 5 konçerto (1795, 1798, 1802, 1806, 1809), keman konçertosu (1806), piyano, keman ve çello için konçerto (1804); 9 senfoni (1800, 1802, 1804, 1806, 1808 (5 ve 6 numaralı), 1812 (7 ve 8 numaralı]; bunlardan üçüncüsü “Eroica” altıncısı “Pastoral” diye bilinir, 9 numaralı senfoni ise koroludur. Sahne Yapıtları, [Prometheus’un yaratıkları (Dio Geschöpfte des Prometheus), bale (1801 ; Fidelio opera; 3 düzenlemesi vardır, ilk ikisi Leonore başlıklı 1805 1806, 1814) ve 4 uvertür, üç tanes Leonore (1805-1806), biri Fidelio (1814) başlıklı. Uvertürler ve sahne müzikleri: Coriofanus (1807), Egmont (1810), Atina harabeleri (1811), Kral Stephan (1811), Josephstadt tiyatrosu’nun açılışı için yazdığı Di Weihe des Hauses (1822).

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Aynı Mesleği Yapan Kişiler

istanbul escort - şişli escort - maslak escort - ataşehir escort
Başa dön tuşu